Lieve hemel, ik ben verliefd. Maar echt stapel-tot-over-mijn-oren-ik-loop-op-roze-suikerspinnen-wolken en met hoofdletter V, Verliefd. Nee, niet op een ongelooflijk knappe Ier die ik hier tegen het lijf ben gelopen maar op de schoonheid genaamd Dublin. Om 5u 's ochtends opstaan is normaal niet iets dat ik graag doe, maar ik ben zeer tevreden met de opoffering die ik gisteren heb gedaan. Gelukkig duurt de busrit dik 2u, en heb ik in principe tot 7u geslapen. Ook niet iets dat ik graag doe, maar toch zien we er de positieve kant van in.
Na J., bezoek voor mijn West-Vlaamse Driehoekspunt en L.O'er nummer twee, op de luchthaven in Dublin op te halen een laatste bus naar Dublin centrum. Ken je dat, dat je op een plaats belandt en onmiddellijk denkt: "Ja, dit is mijn ding wel.' Zo was het. De zon scheen, de temperatuur was aangenaam en de sfeer van de stad bruisend. Met een knorrende maag trokken we door de straten om in de Temple Bar buurt in 'iets gezellig waar ze ontbijt serveren' te belanden. Een bagel met jam en butter en Earl Grey tea voor mij, voor de jongens meer 'bacon and eggs'-achtige toestanden. Dan op zoek naar onze hostel en onmiddellijk ontdekken dat Dublin écht wel gezellig is. Soms deed het me denken aan Antwerpen, al kan ik niet zeggen waarom. We hebben onze spullen in de hostel gedropt en zijn op ontdekking gegaan. J. had een city guide afgedrukt van internet (heerlijk hé!) en na een selectie trokken we op pad:
Dingen die we gezien hebben:
- Hard Rock Café: Volgende keer koop ik een t-shirt want dat is traditie.
- Temple Bar: Mijn soort wijk want er zijn vele pubs en vele mensen. Vooral 's avonds een aanrader.
- City Hall: In het midden van de stad, met een koepel die - je m'excuse, Antwerpenaren die er zo trots op zijn - mooier is geschilderd dan die van het Centraal Station.
- Phoenix Park: Erg groot, wat normaal is voor het grootste park van Europa, en groen, wat ook normaal is voor een park.
- De presidentiële woning: Al hebben we dit enkel gezien vanuit de verte... We weten wel dat de wachter gelukkig niet verantwoordelijk is voor het afrijden van de gigantische grasmatten in de president zijn tuin.
- Langs de rivier Liffey gewandeld en ik vind het altijd leuk als er water door een stad stroomt.
- Dublin Castle: Op een plaats gezet waar vroeger vikingen zaten, maar duur om binnen eens een kijkje te nemen (Als je nog tig andere dingen wil gaan bezichtigen. Een mens moet keuzes maken.)
- Kerken: Maar ook zij vragen inkom.
- Jameson Distillery: Met als eindconclusie dat Ierse Whiskey de lekkerste is.
- Traditional Irish dancing and music: Waar je van moet genieten met Baileys of Guinness, of beide - zoals ik heb gedaan.
- Pubs: Waar gezongen wordt.
- St. Stephen's Green: In het park vind je beelden van schrijvers als James Joyce en Yeats, en in de straat ernaast staan - volgens de city guide - de mooiste gebouwen van Dublin.
- Dublin Writers Museum: Het Walhalla voor freaks als ik, al is het niet zo groot. Wel krijg je een uitgebreid overzicht van het leven en werk van de grootste Ierse schrijvers. In het Nederlands. Hollands-Nederlands. (Ja, ook al ze tekstfragmenten, vertaald, voorlezen. Joyce moest het horen...)
- Garden of Remembrance: En het is er zo stil dat je met volle teugen kan rememberen.
En al die andere gebouwen en straten die je passeert als je door een stad loopt.
Ik kan proberen een volledig beeld te schetsen van de stad, maar ik zou de stad en zijn grote schrijvers oneer aan doen door mijn geklungel. Maar ik kan ook kort zijn en gewoon zeggen: I fell in love. Soms een beetje Parijs, soms een beetje Londen, en heel soms zelfs een beetje Antwerpen. Al ben ik bang dat ik dat laatste er zelf van maak met mijn overvloed aan verbeelding en Antwerpen-gemis. Hoe dan ook, een zéér geslaagde combinatie van 'soms een beetje's noem ik dat, en dat is het ook. Al is het momenteel niet de plek om te wonen, door verkiezingen en huizenmarkt-problemen, het heeft mijn persoonlijke nummer 1 in de lijst bereikt. Al is dat waarschijnlijk door de literatuur die je overal vindt. Nooit gedacht dat een boekenwinkel om de zoveel meter zulk een marteling kon zijn. Wat ook opvallend was, de mensen zijn hier minder... 'marginaal', dan in Belfast. Pas op, ik amuseer me hier, maar eerlijk gezegd dacht ik toch even "Waarom zit ik niet hier op Erasmus?". Theaters, parken, pubs, boekenwinkels, Jonathan Rhys Meyers (Hij moet daar toch ergens zijn?)...
Dublin heeft mijn hart gestolen, en iets in me zegt dat ik er nog vaak terug zal belanden om het te gaan zoeken.
(Ook deze keer zullen foto's op Flickr verschijnen, als ik morgen tot in Starbucks geraak. Dublin heeft op heel mijn wezen een goede invloed gehad, behalve op mijn achillespees.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten