Even een bespreking van mijn klasje. Primary 7c. Enkele anekdotes en quotes. Telegramstijl.
Confirmation: De leerlingen hebben vorige week vrijdag hun vormsel gehad. Dit ging gepaard met veel stress voor de leerkrachten, en een hoofd vol confirmation-liederen. Ondertussen kan ik zonder problemen Christ be Our Light en Glory in the name of the Lord meekwelen. Nooit gedacht dat ik met zulke liedjes in mijn hoofd zou opstaan. Gelukkig zijn ze ondertussen overgeschakeld op Grease. Ik heb hun vormsel zo'n veertigtal keer mogen meemaken, en thank God zijn ze verbeterd sinds de eerste keren. Toen stond enkele leerkrachten de wanhoop nabij. Tijdens de repetities had ik soms medelijden met de kinders. Gelukkig was er soms afleiding, zoals een kereltje dat plots de inhoud van zijn maag over de kerkvloer ledigt. Om dan door Mister Campbell uit de kerkbank getrokken te worden, terwijl de omliggende leerlingen volop 'IIIEEEEUUWW' schreeuwen. Vooral het moment dat Mister Campbell met grote ogen en hand voor de mond, blik vol schaamte, terug in de deuropening verscheen. Hij had zich vergist, wat hij dacht dat de vuilbak was, bleek het vat vol wijwater te zijn. Het kereltje heeft zijn verdere maaginhoud daarin geledigd.
Maar op de dag zelf is alles goed verlopen, er zijn er maar drie in elkaar gezakt tijdens de dienst. Geen maaginhouden deze keer.
En de meisjes hebben zich aan de regel "No make-up or nailpolish" gehouden. Op die regel reageerde Nicole (10 jaar, blond, valse nageltjes met diamanten) met de woorden "Is a French manicure ok?". Een french manicure was ok.
Voor de (toekomstige) leerkrachten onder ons ga ik hier alvast beginnen met een alom bekend woord: differentiatie. De klassen zijn hier in aparte groepjes verdeeld, dus terwijl de ene groep zit te rekenen, werken de anderen aan spelling, terwijl een derde klein groepje zit te lezen. Goed voor de competentie 'de leraar als duizendpoot'. Terwijl ik met een groepje zat te lezen, zuchtte Connor plots "I like reading with Suzanne."
"Why do you have to leave? You're the only exciting thing here... It's going to be boring when you leave."
En vandaag: "Is this your last week? Oh, I have to get you a present!" En dan was er een wedstrijd: wie gaat het beste kadootje vinden voor Suzanne. Ryan wil een standbeeld voor me kopen, hij heeft nog 131 pond. Hoe schattig is dat?
Vrijdag Suzanne-dag. Ik ben benieuwd.
dinsdag 29 maart 2011
zaterdag 19 maart 2011
St. Paddy's Day
Rond 11u 's ochtends (ja, dat is ochtend) trokken we richting city centre. In mijn hoofd was het daarginds al volop feest, de straten groen van versieringen en versierd volk, dronken Ieren plaveiden de straten en feestgedruis overal. Want er was ons gezegd dat om 11u iedereen al stomdronken is op St. Paddy's Day. Dus, met die verwachtingen wandelen we richting city centre, met het feest al in ons hoofd en de aandacht op ons - dankzij Dries in felgroene tutu (ik hield het wat soberder deze keer). Maar toen kwamen we aan in city centre en moesten we St. Patricks Day eerst even zoeken. De feestdag leek even enkel aan City Hall en de directe omgeving errond gevierd te worden, en dan enkel door gezinnen met kinderwagens en opgesmukte kinders. Dan maar eerst even een pub zoeken, maar 11u is wel degelijk ochtend en dan zijn de pubs nog niet open. Dan maar eerst MacDo. De zon die die ochtend eerst stralend scheen, had er ook plots geen zin in, maar de regen bleef weg. Terug buiten hebben we ons aan City Hall gezet om naar de parade te kijken, die ik zelf op foto zal moeten bekijken. Ik ben te klein voor parades.
Na de parade hebben we de hollanders gevonden en zijn we naar Kelly's Cellar getrokken om St. Paddy's Day nu écht in te zetten. De pot werd gemaakt, de eerste pinten getapt (jammer genoeg niet groen, zoals verwacht, dus ons 'vanavond pissen we groen'-doel werd opzij gezet). Gelukkig blijft bier bier, groen of niet, ook op Paddy's dag. De sfeer begon er in te komen, Dries had succes met zijn tutu, Jochum stond prachtig met zijn Ierse vlechtjes, Tjeerd zijn ogen zakten op half 7, een dronken Ier heeft mijn oor gelikt en buiten maakten de Indiërs zich klaar om hun kookkunsten tentoon te spreiden. Ik weet niet wat ik heb gegeten, maar ik vond het lekker. De optredens begonnen; Irish music and dancing, af en toe een typische cover ertussen (lees: mumford and sons en zulke dingen). De middag vloog voorbij, nog even terug een stop aan MacDo (ik weet het, niet erg Irish-like maar we moeten hier dan ook niet in gaan overdrijven) en terug naar de pub. Dan ben ik maar even overgestapt op Baileys, om de MacDo te compenseren. De jongens dwaalden rond, onze gezichten inmiddels allen met een groene schijn (dankje Tjeerd) dankzij de hartjes, 'ST. PATRICK's, Ierse vlaggen en de occasionele 'Fuck Me' (die er onmiddellijk terug afgeveegd werd). Dronken gelal, zat gesmos (ja, jij, je weet wel), "ik kan ook gitaar spelen", enzovoort. De jongens hebben nog verder gevierd, maar hun zwarte gat begint al voor mijn vertrek (ik ben vroeger naar huis gegaan wegens lijflast) dus de afloop van de avond kan niet beschreven worden.
Moeilijk te beschrijven, veel groen, veel bier, veel muziek, veel vaagheid.
Maar het was een goeike.
Na de parade hebben we de hollanders gevonden en zijn we naar Kelly's Cellar getrokken om St. Paddy's Day nu écht in te zetten. De pot werd gemaakt, de eerste pinten getapt (jammer genoeg niet groen, zoals verwacht, dus ons 'vanavond pissen we groen'-doel werd opzij gezet). Gelukkig blijft bier bier, groen of niet, ook op Paddy's dag. De sfeer begon er in te komen, Dries had succes met zijn tutu, Jochum stond prachtig met zijn Ierse vlechtjes, Tjeerd zijn ogen zakten op half 7, een dronken Ier heeft mijn oor gelikt en buiten maakten de Indiërs zich klaar om hun kookkunsten tentoon te spreiden. Ik weet niet wat ik heb gegeten, maar ik vond het lekker. De optredens begonnen; Irish music and dancing, af en toe een typische cover ertussen (lees: mumford and sons en zulke dingen). De middag vloog voorbij, nog even terug een stop aan MacDo (ik weet het, niet erg Irish-like maar we moeten hier dan ook niet in gaan overdrijven) en terug naar de pub. Dan ben ik maar even overgestapt op Baileys, om de MacDo te compenseren. De jongens dwaalden rond, onze gezichten inmiddels allen met een groene schijn (dankje Tjeerd) dankzij de hartjes, 'ST. PATRICK's, Ierse vlaggen en de occasionele 'Fuck Me' (die er onmiddellijk terug afgeveegd werd). Dronken gelal, zat gesmos (ja, jij, je weet wel), "ik kan ook gitaar spelen", enzovoort. De jongens hebben nog verder gevierd, maar hun zwarte gat begint al voor mijn vertrek (ik ben vroeger naar huis gegaan wegens lijflast) dus de afloop van de avond kan niet beschreven worden.
Moeilijk te beschrijven, veel groen, veel bier, veel muziek, veel vaagheid.
Maar het was een goeike.
maandag 14 maart 2011
oplijsting
Nog even dit lijstje met wetenswaardigheden:
- Piep is nogmaals gespot in mijn slaapkamer, meneer Muis daarentegen lijkt wel degelijk op vakantie te zijn.
- Onze wc weigert wederom door te spoelen, de huisbaas wordt vanavond verwacht.
- Naomi maakt lekkere broodpudding.
- Er lag sneeuw op Black Mountain, maar die is ondertussen weer grotendeels verdwenen. Oef.
- Ik heb een leerling die weet hoe de wereld gaat vergaan. (Iets met een overvloed aan tieners die allemaal een appartement gaan nodig hebben, waar alle bomen omgehakt voor moeten worden, en zodus komt de wereld aan zijn eind.)
- In België spreken ze blijkbaar Kroatisch.
- Pizza kan heel erg pikant zijn.
- De spoedafdeling in Ierland is hetzelfde als in België. Lang wachten.
- Ze hebben in de spoedafdeling ook geen stoel of iets soortgelijks om een pijnlijke enkel omhoog te leggen.
- Dries heeft het langer op krukken volgehouden dan ik had verwacht.
- We eten blijkbaar Chinees vanavond. De kookkunsten, niet de man.
- Qwerty is stom.
- Ook in Ierland smaakt een ontbijt met gewentelde teefjes het best.
Meer volgt nog.
- Piep is nogmaals gespot in mijn slaapkamer, meneer Muis daarentegen lijkt wel degelijk op vakantie te zijn.
- Onze wc weigert wederom door te spoelen, de huisbaas wordt vanavond verwacht.
- Naomi maakt lekkere broodpudding.
- Er lag sneeuw op Black Mountain, maar die is ondertussen weer grotendeels verdwenen. Oef.
- Ik heb een leerling die weet hoe de wereld gaat vergaan. (Iets met een overvloed aan tieners die allemaal een appartement gaan nodig hebben, waar alle bomen omgehakt voor moeten worden, en zodus komt de wereld aan zijn eind.)
- In België spreken ze blijkbaar Kroatisch.
- Pizza kan heel erg pikant zijn.
- De spoedafdeling in Ierland is hetzelfde als in België. Lang wachten.
- Ze hebben in de spoedafdeling ook geen stoel of iets soortgelijks om een pijnlijke enkel omhoog te leggen.
- Dries heeft het langer op krukken volgehouden dan ik had verwacht.
- We eten blijkbaar Chinees vanavond. De kookkunsten, niet de man.
- Qwerty is stom.
- Ook in Ierland smaakt een ontbijt met gewentelde teefjes het best.
Meer volgt nog.
Teaching practice
Oh, volgelingen, mijn excuses voor mijn grote afwezigheid! Tijd voor verslag!
Teaching practice is al twee weken ver en het gaat goed. Een groep tienjarigen die me allemaal Miss Susanne noemen en waar mijn 'boze juf'-blik effect op heeft. Zo moet dat. Ik doe voornamelijk aan co-teaching, wat wil zeggen dat ik Miss Mallon wat bijsta met haar lesgeven, de leerlingen mee stilhou en ze hier en daar help met een oefening. Af en toe geef ik een lesje creative writing, drama of art, dus dit is mijn gading wel.
Mijn PKV is hier al goed van pas gekomen tijdens het maken van een Titanic-replica, al is de aanpak hier anders dan ik gewend ben. Lees: de leerkrachten bevelen de leerlingen wat ze in welke kleur moeten schilderen en alles moet zo natuurgetrouw mogelijk. Enkele leerlingen hadden raampjes geschilderd op de boot, anderen hadden silhouettes geschilderd in die raampjes. Ikzelf én de leerlingen waren er trots op, maar de leerkrachten zeiden: "De ramen zijn te groot, het is niet in verhouding." En ik was degene die de opdracht moest geven om over het kunstwerk van de anderen te schilderen en de hele boot terug zwart te schilderen. Arme Ryan, zijn kunstwerk weg. Het eindresultaat is mooi, maar meer een werk van de leerkrachten dan van de leerlingen. Hier verstaan ze onder creatief zijn: een verfborstel in de hand duwen en hen zeggen wat ze in welke kleur moeten schilderen. Wel jammer. Leuk is wel dat er prachtige resultaten zijn gemaakt na een tekenles, ik weet nu tenminste hoe de passagiers van de Titanic eruit zagen. Ik hoop volgende week de kans te krijgen dit verder uit te werken, droog een tekening maken en ophangen is not how I roll.
Vrijdag een drama-les mogen geven, heerlijk. Na eerst een verzameling wordclouds te hebben gemaakt, mochten de leerlingen hun spel-vaardigheden boven halen. Ik moet zeggen; er zitten natuurtalentjes in de klas. James veranderde plots in een gedistingeerde Engelse gentleman en Lauren was een Belfastse volkse vrouw. Ze hebben dat goed gedaan.
Tussen de lessen door oefenen de leerlingen voor hun vormsel. Voor een buitenstaander komt dit ietwat overdreven en brainwashy over, en ik betwijfel altijd in hoeverre de kinderen iets of wat besef hebben van het gebeuren. Opvallend is wel dat bij enkele leerlingen tijdens de repetitie amper geluid uit hun keelgat komt, maar als ik op het einde van de schooldag op de bus sta te wachten dezelfde leerlingen van kilometers afstand de confirmation-songs hoor kwelen.
Tijdens de week worden de dagen gevuld met juf spelen, en 's avonds wordt er wat voor school gepruld. In ieder geval heb ik de doordeweekse feestjes even on hold gezet, gelukkig is er nog het weekend.
Nog 28 dagen en het is terug naar Antwerpen. Bij deze laat ik jullie allemaal weten dat ik jullie mis, en dat een Belgische pint in een Antwerps café me ongelooflijk gaat smaken.
Zo, zijn jullie ook weer even op de hoogte.
Teaching practice is al twee weken ver en het gaat goed. Een groep tienjarigen die me allemaal Miss Susanne noemen en waar mijn 'boze juf'-blik effect op heeft. Zo moet dat. Ik doe voornamelijk aan co-teaching, wat wil zeggen dat ik Miss Mallon wat bijsta met haar lesgeven, de leerlingen mee stilhou en ze hier en daar help met een oefening. Af en toe geef ik een lesje creative writing, drama of art, dus dit is mijn gading wel.
Mijn PKV is hier al goed van pas gekomen tijdens het maken van een Titanic-replica, al is de aanpak hier anders dan ik gewend ben. Lees: de leerkrachten bevelen de leerlingen wat ze in welke kleur moeten schilderen en alles moet zo natuurgetrouw mogelijk. Enkele leerlingen hadden raampjes geschilderd op de boot, anderen hadden silhouettes geschilderd in die raampjes. Ikzelf én de leerlingen waren er trots op, maar de leerkrachten zeiden: "De ramen zijn te groot, het is niet in verhouding." En ik was degene die de opdracht moest geven om over het kunstwerk van de anderen te schilderen en de hele boot terug zwart te schilderen. Arme Ryan, zijn kunstwerk weg. Het eindresultaat is mooi, maar meer een werk van de leerkrachten dan van de leerlingen. Hier verstaan ze onder creatief zijn: een verfborstel in de hand duwen en hen zeggen wat ze in welke kleur moeten schilderen. Wel jammer. Leuk is wel dat er prachtige resultaten zijn gemaakt na een tekenles, ik weet nu tenminste hoe de passagiers van de Titanic eruit zagen. Ik hoop volgende week de kans te krijgen dit verder uit te werken, droog een tekening maken en ophangen is not how I roll.
Vrijdag een drama-les mogen geven, heerlijk. Na eerst een verzameling wordclouds te hebben gemaakt, mochten de leerlingen hun spel-vaardigheden boven halen. Ik moet zeggen; er zitten natuurtalentjes in de klas. James veranderde plots in een gedistingeerde Engelse gentleman en Lauren was een Belfastse volkse vrouw. Ze hebben dat goed gedaan.
Tussen de lessen door oefenen de leerlingen voor hun vormsel. Voor een buitenstaander komt dit ietwat overdreven en brainwashy over, en ik betwijfel altijd in hoeverre de kinderen iets of wat besef hebben van het gebeuren. Opvallend is wel dat bij enkele leerlingen tijdens de repetitie amper geluid uit hun keelgat komt, maar als ik op het einde van de schooldag op de bus sta te wachten dezelfde leerlingen van kilometers afstand de confirmation-songs hoor kwelen.
Tijdens de week worden de dagen gevuld met juf spelen, en 's avonds wordt er wat voor school gepruld. In ieder geval heb ik de doordeweekse feestjes even on hold gezet, gelukkig is er nog het weekend.
Nog 28 dagen en het is terug naar Antwerpen. Bij deze laat ik jullie allemaal weten dat ik jullie mis, en dat een Belgische pint in een Antwerps café me ongelooflijk gaat smaken.
Zo, zijn jullie ook weer even op de hoogte.
Abonneren op:
Posts (Atom)