De laatste dagen zijn geteld. Vandaag een eerste poging gedaan om alles terug in mijn koffers te krijgen - geen geslaagde poging. Zometeen vol-au-vent met de Hollanders, als afscheid. De twee mannen - zijnde Tom en Dries - vertrekken vannacht.
De laatste week was 'International Week', d.w.z. seminars en lectures van proffen van over de hele wereld. En een quiz. En Eurovision Songcontest (Lees: een rij Belgen dat met tekst in de hand "Vrolijke vrienden zingt" en Hollanders die de polonaise doen door de zaal. Ierland heeft gewonnen, om de traditie hoog te houden.)
Woensdag nog eens een dag Giant's Causeway en Carrick-A-Rede Ropebridge. En het weer was heerlijk. En de zeelucht was lekker. En van zulke dingen genieten we. Want ja, de laatste dagen schijnt ook in Belfast de zon. Al stond er een stevige wind en ben ik bijna van de Causeway recht naar Schotland geblazen (Voor jullie daar iets ongelooflijk bij voorstellen, Schotland was in zicht, dus beeld je geen Sanne in die een onmetelijke luchtreis voor de boeg had.) Eens goed doorwaaien kan een verademing zijn.
Gisteren na minder uren slaap dan les even van de zon gaan genieten aan de Quai bij River Lagan. Van zulke dingen genieten we ook. En 's avonds nog gaan slurpen van Belfast Ale en Baileys in Crown bar. I'm so very Irish.
Ja, ik ga de craic hier wel missen.
Morgen komt big bro Belfast ontdekken en me helpen alles in mijn koffers te krijgen.
En O JA: een A voor teaching practice, met 78%. We hebben dat allemaal erg goed gedaan hier, applausje voor onszelf.
