Beste meneer Muis

Ik kon niet anders dan opmerken dat u een gezellig plekje onder mijn bed heeft uitgekozen om u te vertoeven. Ik kan best begrijpen dat u dit plekje kiest, ik heb mijn bed niet zomaar in die hoek van de kamer gezet. Toch kan ik niet anders dan volgende observatie maken: woensdagavond zag ik u in de omgeving van mijn bed. Donderdagochtend om 5u15 heb ik de kamer verlaten om vandaag omstreeks 20u weder te keren na een uitgebreid bezoek aan Dublin. Ik heb u toen niet opgemerkt, dus maakte de veronderstelling dat u betere oorden had opgezocht. Maar rond 21u45 zag ik u razendsnel van de zetel naar het bed lopen. Kan ik hieruit concluderen dat u sinds woensdagavond deze kamer niet heeft verlaten? Ik moet u zeggen dat dit me ten zeerste spijt. Belfast is een interessante stad die veel meer te bieden heeft dan dat gezellige hoekje onder mijn bed. Ik zou u persoonlijk de stad laten zien als ik mijn mobiliteit niet tijdelijk verloren heb aan een achillespeesontsteking, bovendien ligt - zoals we beiden weten - uw tempo ook zonder mijn tijdelijke handicap aanzienlijk hoger.

Ik raad u dus ten stelligste aan de stad in te trekken en op ontdekking te gaan. U moet zeker de murals eens gaan bekijken, en in het centrum van de stad vindt u vast wel een pub waar een lekkere versnapering u op staat te wachten! Want knort uw buikje niet na enkele dagen in dat hoekje? Voor zover ik weet zijn mijn sokken niet erg smakelijk, en dat lijkt me het enige waar u hier aan kan knabbelen.

Bij deze laat ik u weten dat ik hoop u morgen te mogen missen door de ontdekkingstocht die u bent aangegaan. Indien dit niet zo is zal ik maatregelen treffen en alles in werking stellen u met eigen ogen deze kamer, en dit huis, te zien verlaten. Weet dat ik dit voor uw eigen bestwil zal doen, zonder een greintje eigenbelang en vol vriendschappelijke bedoelingen.

Ik wens u veel succes, voel u vrij me via post op de hoogte te houden van uw avonturen.

Vele vriendschappelijke groeten,

Sanne